Jongsocialisten slaan mea culpa (en hoopt dat sp.a dat ook doet)

Primaire tabs

We plassen ‘s ochtend in de douche, nemen de fiets in plaats van de auto, laten de verwarming een paar graden zakken, en doen in de plaats een warme trui aan. We hebben een no-paper beleid binnen onze beweging en we zijn er als de kippen bij om elkaar op de vingers te tikken wanneer onze boterhammen niet in een doos verpakt zijn. We zijn wel bezig met onze omgeving en ons klimaat, en het zijn heus niet allemaal geiten-wollen-sokkenprofielen of leden van Jong Groen die met veel overtuiging (én plezier) die kleine ingrepen doen.

Het vergde wat tijd om onze ouders te overtuigen dat ze echt niet te oud zijn om eens de trein of bus te nemen. In de zoektocht naar een job speelt mobiliteit en hoe we op een milieuvriendelijke manier op ons werk geraken een grote rol. We zoeken manieren om ons leven aan te passen aan het klimaat, en niet andersom.

Waarom kwamen we dan tot de vaststelling dat wij als Jongsocialisten het klimaat te weinig op de politieke agenda zetten? Duurzaamheid is een rode draad in onze leefwereld. Duurzame jobs, duurzame economie, duurzaam pensioen, maar vergaten we niet te gemakkelijk hoe duur ons die duurzaamheid komt te staan als we nu niet handelen? We steunen als Jongsocialisten de klimaatdoelstellingen al veel langer dan vandaag, maar het was alsof we altijd wel wat beters te doen hadden.

We stellen vast dat die duurzame keuzes maken ook niet altijd voor iedereen evident zijn. Voor (te) velen zijn de middelen te schaars om klimaatbewust te leven. Waarom met de trein naar Frankrijk als je voor een derde van de prijs met een low-budget maatschappij kan vliegen? En als we zelf beginnen te twijfelen, hoe moet dat dan met onze ouders? Want die keer dat ze de fiets namen in plaats van de auto of bus, daar bleef het dan ook bij. De verwarming werd meteen weer wat hoger gezet, want zo’n warme trui, dat zit toch niet gemakkelijk.

En wat met die klimaatconferentie daar in Lima? Voor velen is dit toch een te ver-van-mijn-bed-show. Er wordt gegoocheld met cijfers en doemscenario’s, er wordt verhandeld in lucht alsof het flipo’s waren. We zullen ook niet de eersten zijn die de impact op het klimaat zullen voelen, en onze kleine, dagelijkse toewijdingen, ja, voor wat dient dat nu eigenlijk?

De Verenigde Naties waarschuwt nochtans toch al een tijdje voor een onomkeerbare klimaatverandering. Onze watervoorziening komt in gevaar, klimaatvluchtelingen zijn al lang geen uniek fenomeen meer en het is bang afwachten op de eerste echte ‚klimaatoorlog’. Maar ook dichter bij huis zijn de gevolgen niet mals. De klimaatsverandering heeft een impact op onze biodiversiteit, wat zorgt voor meer allergieën en allergische aandoeningen. De koude -en warmtegolven waarmee we al een tijdje worden geconfronteerd, worden verwacht nog extremer te worden, met alle gevolgen van dien.

We zijn het er over eens dat onze inspanningen meer moeten worden afgestemd op elkaar. Ongeacht welke keuzes de nieuwe regeringen maken; ongeacht welke politieke deal daar wordt gesloten in Peru; iedereen moet dagelijks ook die klimaatbewuste keuze maken, kunnen maken en willen maken. Dat lukt alleen als we op lokaal niveau die inspanningen bundelen en ondersteunen. Als Jongsocialisten zullen we die keuzes nu heel duidelijk maken en op de agenda zetten.

Daarom staan we vandaag aan de Vooruit in Gent op de Dag van de Lokale Betrokkenheid van Sp.a. Want ook de partij lijkt het thema vergeten te zijn. Als sp.a wil vernieuwen en verjongen, dan zal ze er niet meer omheen kunnen, want jongeren liggen hier wel wakker van en het is te belangrijk om links te laten liggen.

Elke lokaal mandataris krijgt van ons een voorstel van een motie mee waarmee zij of hij de gemeente kan aanzetten tot concrete doelstellingen en een plan van aanpak dat leidt tot een klimaatneutrale gemeente in 2030. ‚Think global, act local” is misschien een grijs gedraaide plaat, maar we geloven dat ook lokale inspanningen een mentaliteitswijziging kan tewerkstellingen. Wanneer de burgers zich ook betrokken voelen met ons klimaat en toegewijd zijn om er iets aan te doen, kan dit een nieuwe wind betekenen in een CO2-arm beleid en wie weet wel voor een echte omslag zorgen. Betrokkenheid van burgers begint in de stad en gemeente, niet in Peru. Duurzaam leven mag immers voor niemand een ver-van-mijn-bed-show zijn.

Aaron Ooms,
Voorzitter Jongsocialisten

Standpunt categorie: